[kürek sürtünme sesleri]
[sokaktan gelen insan sesleri]
[simitçi] Gevrek simit!
[gazete satıcısı çocuk] Yazıyor!
[simitçi] Taze gevrek!
[akordiyon müziği başlar]
[kız çocuğu] Abla, balon alalım mı?
[abla] Tamam, gel alalım.
Balon alabilir miyiz?
[kız çocuğu] Aa, buradaymış!
[abla] Dondurma...
- Bir top mu olsun iki top mu? - Bir top.
[Cemile] "Cemile, seni asla yalnız bırakmayacağım."
"Cemile, seni yanımdan ayırmayacağım. Sensiz yaşayamam."
Nerede şimdi onlar? Hani nerede?
[adam] Ya Cemile, Allah'ını seversen ya.
Ekmek parası bu.
Başka nereden kazanacağım bu parayı ben?
Kızları da alalım, gidelim buradan.
Ne diyorsun sen?
Ya, gidelim buradan diyorum.
Ben de geleyim. Çocukları alayım, ben de geleyim.
[susturmaya çalışıyor]
Kızlar gidin bakayım içeri. Hadi sofrayı kur.
Cemile, ya kızlar memleket görür biraz.
Ya, senin de gözün gönlün açılır biraz.
Orası da yurdumuzun bir köşesi. Ne var bunda?
Sen aklını peynir ekmekle mi yedin kör olasıca?
Benim ne işim var o bilmediğim dağ köyünde?
Ne işim var?
Allah canımı alsın ki gelmem ben oralara.
Sen de gitmeyiver. Bırakıver muallimliği.
Babamın yanında çalışırsın. Babam sana bakar.
Bana bak!
Yıllardır babam, babam diye ömrümü yedin kız.
Ben babanın parasına mı kaldım?
Bana bak! Gitme!
Bak, senin kocan var ya,
devletimin kocaman muallimiyim ben.
Oradaki çocukların da bana ihtiyaçları var.
Hem kabahat babanın.
Yıllar önce, ben burada kalayım diye torpil yapmasaydı,
şark hizmetimi yapıp dönmüştüm bile.
Tövbe!
Bu yaşta da olsa gitmek zorundayım.
Askerler var.
Gitmezsem emekli etmezler Cemile'm.
[ne söyleyeceğini bilemez]
Mahir Yılmaz, ne hâlin varsa gör!
[tren düdüğü ve hareket sesleri]
[garda insan sesleri]
Mahir'im.
Cemile'm, kendine de çocuklara da iyi bak, olur mu?
Biliyorsun, değil mi? Aklım hep sende olacak.
Biliyorum.
Kadının yeri kocasının yanıdır ama
çocuklar var, ne yapayım?
Mahir'im, orada eşkıyalar varmış, koru kendini.
Üzme canını.
Korkma be Cemile'm.
[tren kalkış uyarı düdüğü]
Allah'a ısmarladık.
[tren düdüğü]
[tren hareket sesleri]
[uğurlama konuşmaları]
Veli baba, onlara iyi bak.
Allah kavuştursun, hadi bakalım.
[tren hareket sesleri]
[tren düdüğü]
[Zazaca türkü söylüyorlar]
Hemşehrim. Burası son duraktır.
Köy nerede?
Devlet yolu buraya kadar yapmış.
[gülerek] Bundan sonrası tabana kuvvet.
İyi de arkadaş... köye nasıl gideceğim ben?
Bak, şu karşıdaki dağı gördün?
Gördüm.
- O dağı geçeceksin. - Ha.
Ondan sonra bir dağ daha var.
Onu da geçeceksin.
[hüzünlü müzik]
[akbaba ötüyor]
[dere çağlıyor]
[mırıldanıyor]
[anlamsız sesler çıkarıyor]
[Zazaca konuşuyor]
[aralarında Zazaca konuşuyorlar]
[Zazaca konuşuyor]
Eller yukarı! Dur! Sakın bir hareket yapma!
- Ne işin var burada? - [Zazaca konuşuyor]
- Sen kimsin? - [Zazaca bağırıyor]
Muallimim.
Demek muallimsin he?
He.
Hadi baba çekil.
Sen kimim dedin?
Muallimim dedim.
Yanlış duymadım, değil mi?
[hep bir ağızdan] Yok.
He bu vallahi muallim.
Muallim Bey,
çocuklara Zazaca okutacaksın, değil mi?
Nece okutacağım?
[hep bir ağızdan] Zazaca.
- Muallim Bey, hoş geldin, sefa getirdin. - Hoş bulduk.
Hoş geldin.
Hoş bulduk.
Ee, affedersiniz, mektep nerede?
[hep bir ağızdan] Ha?
Mektep mi? Sayın kardeşim,
devlet büsbüyük muallimi gönderdi de
mektebi yapmayı düşünmedi mi?
Nasıl yani?
Köyde mektep yok mu?
[hep bir ağızdan] Yok.
Devlet yanlış yapmaz.
Böyle bir şey nasıl olur ya?
Olur, kardeşim olur.
Millet.
[hep bir ağızdan] He?
Şimdi, bizim köye muallim geldi mi?
[hep bir ağızdan] He.
Bundan sonra mektep de gelir.
Yol da gelir. Su da gelir.
Cereyan, elektrik de gelir. Radyo da gelir.
Biraz geç kaldınız ama devlet işi.
Ee, hadi! Hadi buyur.
Onlar alır ya.
Estağfurullah yani.
Alırlar babo, geç.
[çocuk sesleri]
Yanaşma, çekil.
[yoldaki adam anlamsız sesler çıkarır]
Buyur.
- [çocuklar Zazaca şarkılar söyler] - Konuşmayın lan siz de.
Ben Egeliyim, İzmirliyim.
Evliyim, iki de kızım var.
Allah bağışlasın.
Benim de altı tane oğlum var.
Kızlarım da var ama onları sayma.
Kızları neden saymıyorsunuz?
Neden sayalım ki?
Biz bakıyoruz, büyütüyoruz. Ele gidiyorlar.
Elin malı oluyorlar.
Devlet mektebi yapsa,
kızları mektebe yollamayacak mısınız?
[hep bir ağızdan] Yok.
Muallim Bey, mektep dedin de, ne yapacağız bu işi ya?
Bu köyde mektep olmadığını
Milli Eğitim Müdürü'ne söylemem lazım.
Yarın Vilayet'e gider, müdürle konuşur, durumu anlatırız.
Bu köye muallim gönderen devletimiz, okulu da yapacak. Bu kadar.
Diyorum, vilayete gidemezsiniz ki.
Araba üç günde bir gelir.
Nasıl yani? Öyle mi?
[Hep bir ağızdan] He.
Muallim Bey, seni otuz senede gönderdiler.
Eğer devlete bel bağlarsak,
bu mektebi otuz senede yapamazlar.
Mektep olmadan çocukları nerede okutacağım ben?
Köyde geçici olarak bir yer bulsak olur mu muallim?
Nasıl bir yer?
Ahırımız vardır.
Vallahi, babam doğru söylüyor.
Hayvanları ahırdan çıkarırız, çocukları içeri sokarız.
Oldu mu şimdi gari, çocuklar hayvan mı?
Ahırdan hiç mektep olur mu?
Mektebi devlet yapacak.
Yarın ola, hayrola muhtar.
Muallim Bey,
valla sen geldin, keyfim yerinde.
Lakin, çok yerine geldi.
Yarın bütün bekârlar dışarıda hazır olsun.
[sesi titreyerek] Allah razı olsun baba.
[muallim] Allah'ım,
sen nelere kadirsin böyle? Mektebi olmayan bir köye bu kulunu getirdin ya.
Sana şükürler olsun.
Bir de memlekete sağ salim dönersem eğer,
sana yeminler ediyorum, kurban keseceğim.
Amin.
Sen bana sabırlar ver ya Rabbi.
[inler]
[inek ve insan sesleri]
Ne bu?
Bu aşık kemiğidir.
Oğlum, siz kimseye vermezsiniz, lan bu...
Demek seni çok sevdiler.
Sağ ol evlat.
Bu sene evlenmek isteyen öne çıksın.
Ah be ya, iş deyince kaçıyorlar, karı deyince birbirlerine... yarışıyorlar.
[Zazaca konuşur]
Aranızda en büyük kim?
[anlamsız sesler çıkarır]
Aziz'e bak Aziz'e. Karı lafını duyunca nasıl imana geliyor.
Aziz.
Hazar,
derhâl yola çıkın Celal'e kız bakın.
Allah razı olsun baba.
Allah tuttuğunu altın etsin.
[mırıldanır]
Millet, aha Celal gidiyor.
Ana, bekleyin. Fiyakalı geliyor, fiyakalı.
Celal, koş kardeşim, koş.
Anan sana maymun getirmesin.
[gülüşmeler]
[köylü] Dişleri unutma dişleri!
Ne oldu oğlum?
Ana, Allah'ını seversen benim için karıya iyi bak.
Mümkünse, bıyıkları bir de sakalları olmasın.
Ana, kurban olayım.
Eli ayağı düzgün, saçları sırma,
dişleri inci, memeleri büyük,
beli ince,
bir de götü de güzel olsun.
Celal oğlum ayıptır, ayıp. Ahlaksız.
Celal, senin işin gücün yok mudur? Bırak da gidelim.
[anlamsız sesler çıkarır]
Ana bak, dişlerine ne olur iyice bak.
Biliyorsun, dişler benim için en mühimidir.
Ha bir de, bu yengem gibi cüce olmasın.
Celal, bak beni kızdırma.
Yav sen önce kendi tipine,
o meymenetsiz sıfatına bak.
Haydi uzatmayın.
[anlaşılmaz şeyler söyler]
Aziz... [Zazaca konuşur]
[Kürtçe konuşur]
[anlaşılmaz şekilde konuşur]
Hadi ana, dört gözle bekliyoruz. Hadi, gidin gelin.
- [anlaşılmaz şekilde konuşur] - Aziz Abi, dur.
- [anlaşılmaz şekilde konuşur] - Aziz Abi, gelecekler.
- [anlaşılmaz şekilde konuşur] - Yav gel, eve gidelim. Gelecekler.
Celal.
İyice söyledin mi, beli ince, dişleri sağlam olsun.
Lan Celal, bıyıkları da olmasın dedin mi?
Ha, dedim.
Celal, sen de bizim gibi kısmetine razı olacaksın.
- Anan kendine karı alacak, kendine. - [gülüşürler]
Görürsünüz, anam bana güzel, Ay parçası gibi kız getirecek.
[Zazaca konuşuyor]
E hadi, söyleyin, köyün, en yakışıklısı, en fiyakalısı kimdir?
[hep bir ağızdan] Ne?
Fiyakalı Celal, vay ben senin o fiyakana sıçayım, fiyakana.
[gülüşürler]
Celal.
[Zazaca konuşurlar ve gülerler]
He valla, çok doğru söylüyor.
[gülüşürler]
Öyle laflar size yakışır.
Ya abi ayıptır, ayıp.
Hoş geldiniz, nasılsınız?
İyiyiz kızım.
İyi, ağzı kokmuyor.
Kızım, geç otur hele şöyle.
Endamı yerindedir.
Kızım şimdi bize,
Kuran'dan...
Bakara.
Bakara suresinin 255. ayetinin ismi nedir, onu söyle.
Ayetel Kürsi'dir.
[hep bir ağızdan] Maşallah!
Oku bakayım.
Euzü billahi mineş şeytanirracim,
Bismillahirrahmanirrahim.
Allâhü lâ ilâhe illâ hüvel hayyül kayyûm,
lâ te'huzühu sinetün velâ nevm,
lehu mâ fissemâvâti ve ma fil'ard.
[derin nefes alır]
Tamamdır kızım, tamam.
Şimdi bize yemeklerden...
Kurufasulye nasıl pişirilir onu söyle.
Fasulyeleri akşamdan suyun içine koyarız.
[Hep bir ağızdan] He.
Öbürsü gün, tencerenin üstüne kadar
suyla doldurulup pişirilir.
Ondan sonra, tencerenin içine
soğan, et, salça, tereyağı,
az biraz da tuz koyarız.
İki saat sonra hazır olur.
Afiyet olsun.
[hep bir ağızdan] Sağ ol.
Aferin kızıma.
Şimdi kalk, yürü.
[kısık sesle] Sanki biraz şişkodur ha.
Boyu da uzundur.
Maşallah. Sakat da değil. Ceylan gibi ceylan.
He. Gel hele karşıma.
Kalın malın, iyi yük taşır.
[hep bir ağızdan] He.
Kızımız rahat doğuracak.
Hele kızım, başını kaldırarak suyunu iç.
Guatr da yoktur.
Nasılsın?
İyiyim.
Hele kızım, aç ağzını, aç.
Korkma. Aç ağzını. Bir şey olmaz.
Eyvah.
Dişleri kurtlanmış.
Lakin, Kuran ve yemekleri iyi biliyor, değil?
[hep bir ağızdan] He.
Kızımız tamamdır. Hayırlı olsun.
Sağ olun. Hadi geç öyle otur.
Gule, bundan sonra bizim gelinimizdir.
- [anne] Oldu? - [hep bir ağızdan] Oldu.
Acaba, damat nasıl biridir?
Damadın omuzları geniş,
kara kaşlı, ela gözlü, nur yüzlüdür.
Köyün en yakışıklısıdır.
Damadımız vallahi çok kuvvetlidir.
Güreşte köyün en yamanıdır.
Dinine düşkün, namazında niyazındadır.
Vallahi de tallahi de,
bu topraklarda,
onun gibisi yoktur. Maşallah.
[hep bir ağızdan] Maşallah.
[zılgıt ve müzik sesleri]
[neşeli bağırışlar]
[silah sesleri]
♪ Ver elini göğsüme ♪
♪ Başım yatsın göğsüne ♪
♪ Eğer elini vermezsen ♪
♪ Başım girsin gö... ♪
- Celal! - He abi!
Celal. Vallahi dört ayak üstüne düştün.
Benim karı, senin karıyı anlata anlata bitiremedi.
Bozat Abi. Nasıl?
Vallahi benim karı dedi ki,
"Ben ömrü hayatımda böyle bir güzel
ne gördüm... görmedim."
Gerçek?
[hep bir ağızdan] He.
Celal, saçları sırma.
Dişleri inci.
Beli ince.
Mübarek ceylan gibi, ceylan.
[gülerek] Vay.
İnşallah, kendi gibi kalbi de güzeldir.
[hep bir ağızdan] İnşallah!
- Abi. - He?
- Yoksa huyu mu kötüdür? - Yok.
Haydi gidelim, imansız.
Dua edelim. Zamanı geldi.
[gülüşmeler] Gel.
Bak amca oğlu,
çok doğru bir hareket yap, bizi mahcup etme, haydi.
Hadi Celal.
Her şey için sağ olun, var olun. Allah razı olsun.
Hakkınızı helal edin.
[hep bir ağızdan] Helal olsun!
Yav birader, sert vurma.
[aniden bağırır]
[nefes sesleri]
[sesi titreyerek] Hoş geldiniz.
[fısıldayarak] Hoş bulduk.
Benim adım Celal.
Yalnız bana köyde fiyakalı derler.
Senin isminiz kim?
Benim ismim, Gülten,
ama bana Gule derler.
Vay, ben senin Gule diyen ağzını öperim.
Hele şunu kaldırayım da, gül cemalini göreyim.
Maşallah.
Nasılsınız?
Çok iyi.
Hele ben iyisi mi şu lambayı kapatayım.
Amısına koyduğumunun!
Aziz, nereye gidiyorsun Aziz?
Oo, amca oğlu maşallah.
Baba, Aziz peşimizden geliyor.
[anlaşılmaz şekilde konuşur]
Haydi köye geri dön, ha?
[anlaşılmaz şekilde konuşur]
Ah oğlum, ah!
Ne söylediğini bir bilsem.
[anlaşılmaz şekilde konuşur]
Aziz. Baba siz gidin.
Aziz rahat dur.
[anlaşılmaz şekilde konuşur]
Gel kardeşim. Aziz. Gel.
Hadi.
Hep böyle yapıyor.
Ben yola çıktım mı arkamdan geliyor.
Geri dönmeyeceğimi zannediyor.
Nesi var onun?
Valla, biz de bilmiyoruz.
Doktora götürmediniz mi?
Götürdük. Doktorlara götürdük. Ziyaretlere götürdük.
Şeyhlere götürdük ama bir derman bulamadık.
Benimle bir gün bile konuşmadı
ama atıyla her gün konuşuyor.
[anlaşılmaz şekilde konuşur]
[hüzünlü müzik]
[at kişnemesi]
Eyvah.
Eşkıyalar.
[silah sesleri]
Muhtar, kim bunlar?
Korkma Muallim Bey, korkma. Bunlar bizim çocuklar.
Nasıl yani?
Selamünaleyküm muhtar.
- Nasılsınız? - Şükür iyiyiz.
- [muhtar] Cemilo nasıldır? - Cemilo çok iyidir.
Cemilo'ma selam söyle.
Aleyküm Vesselam.
Haydi arkadaşlar davranın. Deh!
[Zazaca konuşurlar]
De haydi.
[at sesleri ve nidalar]
Bunlar eşkıya değil mi?
İsimleri eşkıyadır
ama onlar dağların aslanlarıdır.
Ateş ediyorlar, silahları da var.
Doğru, lakin...
onlar yol kesmez.
Hırsızlık yapmaz.
Onlar, bu dağların sahibi,
kurdun kuşun efendisidirler.
Hadi gidelim.
Beyler, durum ortada.
Sizin de bildiğiniz gibi,
memlekette askerî idare var.
Yapabileceğimiz hiçbir şey yok.
Ülke, çok hususi bir dönemden geçiyor.
Tayin olduğum köyde mektep yok.
Çocuklara nerede ders vereceğim ben?
Bu durumu nasıl çözeceğiz müdürüm?
Bakın Muallim Bey, anlatamadım galiba.
Askerler, iki gün önce...
başvekil Adnan Menderes ve arkadaşlarını astılar.
Ha?
[muallim] Nasıl yani?
Aman susun, bir duyan olur.
Ankara çok karışık, kıyametler kopuyor.
Şanlı askerimiz, Kuva-yi Milliye ruhu
ve Allah'ın izniyle,
memleketimize yeni bir düzen getirecektir.
Bu arada Muallim Bey,
benim size bir tavsiyem olacak.
Mektebin olmayışını mazeret gösterip
geldiğiniz gibi memleketinize geri dönmeniz,
isabetli bir karar olacaktır.
Her işte bir hayır vardır derler.
Üzülmeyin, kısmet buraya kadarmış.
Ben de gideceğim diye üzülüyorum ama
elimden bir şey gelmiyor.
Fukaralığın gözü kör olsun Muallim Bey.
Çocuklar seni gördüklerinde gözleri nasıl da...
Şimdi nasıl diyeceğiz muallim gitti diye?
Muhtar.
Mecburum gitmeye.
Siz ne yapacaksınız?
Biz gideriz garaja, arabayla gideriz.
Yalnız sen iyi ol ki, bir ara geliriz Muallim Bey.
Olur.
Yazıyor! Adnan Menderes'in nasıl asıldığı yazıyor.
Selamünaleyküm.
Aleyküm selam Muallim Bey.
Hayırdır?
Hayırdır.
Köyde kalmamı istiyor musunuz?
[birlikte] He.
Bir şartla kalırım.
Bismallahirrahmanirrahim.
Kız çocuklarını da mektebe yollarsanız kalırım. Kabul mü?
Kabul ettik gitti.
Alo.
Cemile, kız beni duyuyor musun?
Mahir ben, Mahir.
Hah, şimdi kulağını iyi aç. Beni dinle.
Başım büyük belada.
Köye mektebe giderken eşkıyalar beni esir aldılar.
Valla, şu anda başıma silah dayadılar. Cemile'm.
Şşş.
[salondan konuşma sesleri]
Cemile'm.
Garanti Bankası'na iki bin lira yolla.
Yoksa, kızlarım da sen de beni göremeyeceksiniz.
Yav Cemile'm, nereden bileyim, iki bin dediler.
Adamlar öyle istiyor.
İstersen vereyim telefonu sen konuş onlarla.
Cemile.
Sakın polise, jandarmaya gitmeye kalkma.
Kızlarım da sen de beni göremeyeceksiniz.
Kızlarımın babasız büyümesini,
sen de kocasız kalmasını istemiyorsan
parayı hemen yolla kız.
Bekliyorum ha!
Merhaba muhtar.
Merhaba Haydar.
Merhaba.
Muhtar. Köye mektebi yapacağız.
Çimentonun da demirin de parası burada.
[Zazaca konuşuyorlar]
[köylü] Cemilo geliyor, Cemilo.
[kadınlar zılgıt çeker]
Muhtar. Cemilo'nun selamını getirdim.
Mektebi yapmaya geldik.
- [muhtar] Hoş geldiniz. - [eşkıyalar aynı anda] Hoş bulduk.
Muhtar, eşkıyaların mektebi yaptığı duyulursa,
devlete ihanetten beni hapse atarlar.
Meslek hayatım biter.
Emekli olamam.
Muallim Bey, bunlar işin erbabıdır.
Çimento işini çok iyi bilirler, sen rahat ol.
Bak muhtar. Sana yemin ediyorum.
Eğer bana kovuşturma açarlarsa,
bu arkadaşlardan hiçbirini tanımıyorum. Tamam mı?
[eşkıyalar hep bir ağızdan] He.
Hadi millet, davranın.
Hadi Mahsun.
Hadi.
[köylü] Gel oğlum gel. Hadi acele edin.
[Aziz anlaşılmaz şekilde konuşur]
[çocuklar tekerleme söyler]
[Aziz anlamsız sesler çıkarır]
[bağırır]
[kadın çocuklara bağırır]
[köylü] Aziz, nereye?
[Aziz bağırır]
Aziz, rahat dur. Rahat dur, beni kızdırma.
[Aziz bağırır]
Aziz.
[Aziz anlaşılmaz şekilde konuşur]
[çocuk gülüşmeleri]
Susun lan!
[kadınlar çığlık atıyor]
Aziz'i gördünüz mü?
He, bu tarafa gitti.
Hadi.
Yav Aziz oğlum, bu ne hâldir?
Tuh, belamız oğlu belamız.
[ikisi birlikte] Aziz.
[Aziz anlaşılmaz şekilde konuşur]
Kaç kere söyledim, köyün içinde çıplak gezme diye.
Kapat öyle kapat. İmansız.
[bağırır]
[Aziz bağırır]
Aziz, ulan sen bir daha böyle çık,
Kuran'ıma kitabıma seni gebertirim ha.
[Aziz inler]
Dur.
[kadın Kürtçe konuşuyor]
[Aziz bağırır]
Aziz.
[Aziz ağlar]
[kadın] Dur dedim.
Hadi muhtar.
Sağ olun.
Allah sizden zeval vermesin.
[hep bir ağızdan] Amin.
Güle güle gidin.
Cemilo'ma da selam söyleyin ha.
Aleyküm Vesselam.
Hadi.
[Zazaca konuşmalar]
Değerli veliler,
sevgili öğrenciler.
Sayın Muhtar ve Haydar Bey.
Hepiniz hoş geldiniz.
[hep birlikte] Hoş bulduk.
Bugün, eğitime öğretime başlamanın
heyecanı içinde,
hepinizi saygı ve sevgiyle selamlıyorum.
Sevgili köylü kardeşler,
şimdi, büyük önder, başöğretmenimiz
Gazi Mustafa Kemal Atatürk
ve şehitlerimiz
ve de ebediyete intikal etmiş
kıymetli muallimlerimiz için
hepinizi bir dakika
saygı duruşuna davet ediyorum.
[mırıldanmalar]
Yav kardeşim, niye bir dakika?
Anlamadım.
Yani, niye bir dakika duruyoruz?
Ne bileyim, ben de bilmiyorum ama...
herkes saygı duruşu için bir dakika ayakta duruyor.
Bizde biri öldü mü kırk gün yas tutuyoruz.
Bir dakika neymiş? Bu olmadı muallim, bir dakika olmadı.
Vallahi Celal doğru söylüyor.
Tamam.
Sayın Haydar Bey ve Sayın Muhtar,
sizleri kurdele kesmeye davet ediyorum.
Açılış yapacağız.
Muhtar Bey.
Evet arkadaşlar, mektebimiz hayırlı uğurlu olsun.
Şimdi durun. Çocuklar,
hadi bakayım ders yapacağız. Girin içeri.
Gir bakayım, sıra ver, yavaş.
Muhtar, sen gel bak bakayım. Gel.
Buyurun.
[muhtar] Çok güzel olmuş, hayırlı olsun.
[Aziz'in sesleri]
Her şey için sağ olun.
[muhtar] Hadi Haydar.
Hişt!
Hadi bakayım, oturun yerlerinize.
Güzel.
Sen ne yapıyorsun burada? Geç bakayım yerine.
Evet çocuklar, bugün ilk ders günümüz.
Derse başlamadan önce,
şunu söyleyeceğim. Ben sizin öğretmeninizim.
Ben ismim Mahir, soyadım da Yılmaz.
Bunu sen bana vermiştin, hatırladın mı?
Senin adın ne?
Arkadaşının adı ne?
O, Cemilo'nun oğlu deriz.
İsmi Gaffur.
Gaffur ha?
[Aziz seslenir]
[gök gürültüsü]
İyi akşamlar Mehmet Ali.
İyi akşamlar.
[yağmur sesi]
Adil Usta, hoş geldiniz?
İyi akşamlar Muallim Ağa, sana yemek getirdik.
Sağ olun, girin içeri. Gir.
Aziz.
Aziz arkadaşım, sen de gel.
İstersen gel. Hasta olacaksın.
[Aziz bağırır]
Oturun biraz. Sohbet edelim.
Estağfurullah.
- Hoş geldiniz. - Hoş bulduk.
Ee, Celal.
Evlilik nasıl gidiyor?
[utanarak] İyi.
Abim evden hiç çıkmıyor ki.
Muallim Abi, biz nasıl okuma yazma öğreniriz?
Yani, biz derken, ben zaten biliyorum da,
aha bu diğerleri için diyorum. Çünkü benim zaten okuma yazmam var.
Celal, mektebin kapısı herkese açık ama...
öncelik çocuklarda.
Sen nerede okudun?
Ben tahsilimi ilçede tamamladım.
Abi sen ikiye kadar gitmedin mi?
[güler] Cahil.
Benim çok asi bir yapım,
gezmeyi çok seven bir tarafım var.
Yani, "Çok okuyan mı, çok gezen mi bilir?" dedim.
Mektebi de bu yüzden bıraktım.
Nereleri gezdin?
Tabii, vilayet merkezine iki üç kere gittim.
Hadi bize müsaade.
Ayağınıza sağlık, sağ olun.
Ha, Celal, bir şey soracağım.
Cemilo dağa neden çıktı?
Bir zaman bir Kaso Ağa vardı.
Bizim babamızı herkesin içinde falakaya yatırdı.
Cemilo da dayanamadı, tuttu bunu iki kaşının ortasından vurdu.
Mahpusta yatmamak için dağlara çıktı.
Anladım.
Hadi, Allah rahatlık versin.
- Sağ ol. Görüşürüz çocuklar. - Hayırlı akşamlar.
[Aziz sesler çıkarır]
Aziz Abi, hadi gidelim. Hava soğuktur. Ya, hasta olacaksın.
Hadi abi.
Gel. Yağmur yağdı, hasta oldu.
[çocuklar tekerleme söyler]
Çocuklar, hişt.
Hişt. Çocuklar.
Ne yapıyorsunuz siz?
İnsan hiç böyle yapar mı?
Aziz Abi'nizle bir daha uğraştığınızı görmeyeceğim.
Sözümü dinlemeyen de olursa,
şekeri de bisküviyi de beni de unutsun.
Onu mektebe de almayacağım, anlaşıldı mı?
[çocuklar] He.
Aziz.
Çocuklar seninle uğraşmayacaklar artık.
Öyle değil mi?
[çocuklar] He.
Aferin. Hadi bakalım evlerinize. Ders çalışacaksınız.
Hadi bakayım, koşun.
Sağ ol, muallim.
Estağfurullah Muhtar.
[müzik başlar]
Aziz.
Gel.
Aziz.
Ne yapıyorsun burada?
[güler]
Hadi gel içeri.
Açayım mı kapıyı?
Ha?
Hadi gir içeri.
[Aziz ses çıkarıyor]
Yav, ne oldu bu Aziz'e? Ben anlamadım.
Buna bir şey oldu. Hiç böyle değildi.
Çocuklar mektebe gidince, herhâlde artık tek kaldı.
Aziz nereye Aziz?
Evet çocuklar.
Şimdi...
"G" yapacağız.
Yazın bakayım.
[mırıldanmalar]
Aferin.
Güzel.
Yaz bakayım. Aç defterini.
Yaz bakayım buraya.
Sen de yaz.
Yaz bakayım şuraya. Yaz buraya.
Bak işte yaptım.
Ee?
Aziz?
[Zazaca konuşur]
Ee?
Aziz. [Zazaca konuşuyor]
Aziz.
Çocuklar.
Ne oldu ana?
Aziz'in atı geldi, kendisi gelmedi.
Aziz nerede?
Doğru, kaç saattir görmedik.
Haydi arayalım, haydi.
[Zazaca konuşmalar]
Bismillahirrahmanirrahim.
- Aziz'i gördünüz mü? - Yoo.
Aziz yok. Hadi siz de arayın.
[adam inler]
Aziz.
[Zazaca konuşmalar]
Aziz.
Baba.
Baba. Aziz. Baba.
Baba. Aziz.
Bak ne çiziyorsun?
Bir tane daha çiziyorsun.
Gördün mü Aziz?
Çocuklar.
Daha önce de konuştuk.
Aziz Abi'nizle uğraşmayacaktınız.
Beni dinleyin. Sessiz.
Bakın çocuklar.
Aziz Abi'iniz, artık bu derste, bu sınıfta olacak.
Onu sınıf başkanı yaptım.
- Anlaşıldı mı? - [çocuklar aynı anda] He.
Hadi. Çıkın bakayım.
Evde herkes ders yapacak.
[çocuklar aynı anda] Ders yapacağız.
Aziz, seninle artık ders yapacağız.
Böyle defteri çizeceğiz.
Aziz bak,
benim adım, Mahir.
[Zazaca söylüyor]
Senin adın, Aziz.
[Zazaca söylüyor]
Tamam?
Buraya bir şeyler çizelim. Al bakalım bu kalemi.
Şimdi sıra sende.
Sen çizeceksin.
Gel, bak böyle çizeceksin, bak.
Böyle tutacaksın kalemi.
Sen. Sen çiz bakayım.
Çiz. Korkma.
Aferin Aziz, olacak len.
Güzel.
Hadi bir tane daha.
Kalemi bırakmayacaksın.
Haydar.
Aziz'imi gördün?
Allah'a şükürler olsun.
Nasıl çiziktiriyor, değil mi kendi?
Baba, muallim, Şıh olmasın?
Şıhların yapamadığını yaptı.
Vallahi baba, muallim çok büyük bir zattır.
Şıhlarda bile bu keramet yoktur.
Benim karıyı acaba bir muallime mi göstersek baba?
Belki benim karıyı iyi eder.
Belki benim de çocuğum olur.
Tövbe estağfurullah. Tövbe.
Sen de öğrenci oldun artık.
Her gün mektebe geleceksin.
Hadi kalk, eve bırakayım seni.
Aziz.
Aziz... [Zazaca devam eder]
[alkışlar]
Aziz demek ki okula başlamışsın.
Sana helal olsun.
[hep birlikte] Helal olsun!
Aziz, bu defter senin.
Akşam bir şeyler çizeceksin, unutma.
Hadi bakayım.
[Aziz sesler çıkarır]
Gel Aziz. Eve gidelim. Hadi.
Aziz, hadi.
Gel kardeşim, ne yaptın anlat bize.
- İyi akşamlar muallim. - Maşallah Aziz, maşallah.
Muhtar, Aziz bazı geceler bende kalacak.
Bana arkadaşlık edecek.
Ben de ona, öğrenmesi gereken ne varsa
hepsini öğreteceğim.
Olur.
Şimdiden hazırlıklı olsan iyi olur Muallim Bey.
Yakında kar gelecek.
Kar gelince,
bir mahpusluk çöker köyün üstüne,
herkes Allah'a teslim olur.
Biz burada,
sekiz ay Allah'a, dört ay devlete bağlı yaşıyoruz.
Eğer mektup yazacaksan şimdi yaz,
çünkü cevabı sekiz ay sonra gelir.
- He. - Öyle mi?
Ben şimdi hemen gideyim, yazayım mektubu.
Selametle.
Vallahi ne güzel yazıyor.
En birinci devlet memuru gibi sanki imansız.
He bak, Aziz hemen yazmaya başladı.
Eğer isterseniz ben de size öğretirim, siz de yazarsınız.
- [hep birlikte] Sen? - He!
Ulan sen iki sene mektebe gittin,
hiç bir bok öğrenemeden geri geldin.
Şekilsiz.
Kırıcı oluyorsun.
Aziz yazmaya başladı.
Başladı gitti.
He. Ne demişler?
İlim irfan sahibi olunca insan...
Ne kadar güzel yazıyor ya.
[güler]
[muallim] Sıkma. Sakin ol.
Bir de şunu deneyelim.
Bir şey olmayacak. Tut şöyle.
[Aziz bağırır]
Buna biz jimnastik diyoruz Aziz.
Kolları çalıştıracağız böyle.
Tamam? Gel. Gitme, gel.
Hadi bakayım, yavaş yavaş.
Peki, sen yap bir kolunu. Aç bakayım kolunu.
Aç şöyle aç. Aç bakayım.
Aç kolunu. Aferin Aziz.
Güzel. Rahat Ol.
[köylü kadın] Aziz'e bakın.
Vallahi bu muallim melek gibi bir adamdır.
Aziz acımayacak.
Allah bu muallimden razı olsun.
Maşallah.
Aziz.
Biliyor musun? Sen az zamanda,
çok iş başardın.
Yanaş bakayım.
Yaz.
Baba.
Aziz'i merak etme, Aziz iyidir.
Haydi içeri gidelim, hava soğuktur.
- Bak oğlum. - Baba.
Bazı insanların,
kalbinin üzerinde gözü vardır.
O gözle bakarlar dünyaya.
O gözle görürler her bir şeyi.
Allah...
hepinizin karşısına,
iyi insanlar çıkarsın.
Amin.
[Aziz seslenir]
Ne oldu Aziz?
[Aziz anlaşılmaz şekilde konuşur]
Bir şey mi var?
[Aziz anlaşılmaz şekilde konuşur]
Kar yağmış.
[Aziz çığlık atar]
Aziz, biliyor musun? Bizim oralarda hiç kar yağmaz.
Uf!
Muhtar, kar yağmış.
[muhtar] He!
Mektep var mı muallim?
Var.
Çocuklar gelecek.
[bağırarak] Çocuklar,
herkes mektebe.
Aziz ne yapıyorsun?
[muhtar bağırarak] Mektebe!
Üşüyeceksin Aziz.
Gaffur, hadi yerine otur.
Hilmi,
hayvanları götürdünüz mü?
Götürdüm, şimdi evde oturuyorlar.
[gülüşürler]
Beraber kahvaltı da yaptınız mı?
[gülüşürler]
Otur.
Filiz, tahtada ne yazıyor oku bakayım.
Ayşe ip atla.
Aferin. Ne yazıyormuş?
[hep birlikte] Ayşe ip atla.
Güzel. Şimdi yazın bakayım.
[zılgıt çeker]
[kadın] Cemilo geldi, Cemilo.
[erkek] Cemilo!
[kadınlar zılgıt çekerler]
[kadın] Cemilo mu geliyor?
[Zazaca konuşmalar]
[kadın] Hoş geldin Ceko.
Cemilo... [Zazaca devam eder]
[Zazaca konuşur]
[hep birlikte Zazaca cevap verirler]
[Zazaca konuşmalar]
Herkes bana baksın.
Bana bakın.
Çocuklar, herkes babasının adını soyadını söyleyecek.
- Tamam mı? - [hepsi aynı anda] He.
- Sen başla. - Mikail Elçi.
- Sait Elçi. - Alican Elçi.
Gaffur. Kalk bakayım.
Cemil Elçi.
Aferin. Otur bakayım.
Aziz.
Sıra sende.
Kalk bakayım.
Hadi oğlum.
Söyle bakayım.
[sesler çıkarır]
Ha?
Hadi.
Ha?
Da... aaa... vuu...
vuu... vutt...
Hah!
Eee...ll...çç...çi.
Eellççii.
Aferin Aziz.
Otur Aziz. Şimdi yazın bakayım babanızın
adını, soyadını.
Hoş geldin. Muhtar.
- Gözün aydın. Cemilo gelmiş. - Sağ ol.
Aziz benim gönlümdeki karlı dağdır.
Oraya bugüne kadar ne yaz geldi ne bahar.
Sen ona sahip çıktın.
Bize dünyaları verdin. Sağ ol.
Estağfurullah Muhtar. Görevimiz.
Daha da iyi olacak.
Sağ olasın muallim.
Biz okuyamadık.
Bari bizim çocuklarımız okusun.
İnşallah.
Okurlar.
Gaffur seni çok özlüyor.
Ulan.
Aziz.
Aferin oğlum. Aferin sana.
Aslanım.
[Zazaca konuşur]
Aziz.
[Zazaca konuşur]
[kapı açılır]
İyi ki hayvan boku varmış Aziz.
O olmayaydı, soğuktan donardık.
[yorgunluk nidaları]
Bizi düşün, teslim ol.
Gece gündüz senin yolunu gözlüyoruz.
Bak çocuğa, babasız büyüdü.
Sana bir şey olacak diye her gün bizi öldürme.
Kurban olayım, Cemilo.
Bizi düşünmüyorsan, ananı, babanı, kardeşlerini düşün.
Cemilo.
Teslim ol.
Teslim ol demesi kolay hanım.
Kolay.
Biz dağlara boşuna mı çıktık?
Haksızlığa karşı,
namussuz ağalara, beylere karşı çıktık.
Bu düzen böyle gitmez hanım.
Bu düzen böyle gitmez.
Yeter Cemilo.
On yıldır dağdasın. Yeter.
Cemilo, tüfek ile kar, unutulmaya gelmez.
Ne edersen et, ikisini de unutma.
Çünkü karıyla tüfek her şeye dayanır ama...
unutulmaya dayanmaz.
[Zazaca konuşmalar]
Hadi.
[Aziz bağırır]
[zılgıt çekerler]
Koş Afyonlu koş.
Belki anan sana güzel birini getirir.
Feyzo boşuna gelme.
Lan Feyzo, sen de kaderine razı ol bizim gibi. Kaderine.
[gülüşmeler]
Feyzo, sen daha öğrenmedin mi?
Anan kimi getirirse, o karın olacak.
Ana,
benim için göz mühimdir. Yalnız gözlerine iyi bakasın.
Gözleri mavi olsun ha.
[Aziz bağırır]
Unutma ha, mavi olsun.
Mavi olsun diyor gözleri. Sen dua et, gözü olsun.
Hoş geldiniz.
Nasılsınız?
Sağ ol kızım.
Geç otur hele.
Bunun ağzı kokuyor.
Bana da geldi.
Kızım, Kuran'da kaç tane sure vardır, söyle.
99.
[cıkcıklıyorlar]
Bilemedin.
Kuran'da 114 sure vardır.
Kusura bakmayın.
Kuran bilmeyen biri bizim gelinimiz olamaz.
Bize müsaade.
Ağırbaşlılığı gözlerinden bellidir.
Hele, benim kocamın gözleri de böyledir.
Hoş geldiniz. Nasılsınız?
- Kime diyor? - Galiba sana diyor.
Hoş bulduk kızım.
Hele geç otur sen.
Kızım, Kuran'da en uzun sure hangisidir?
Bakara suresidir. 268 ayet, 50 sahifedir.
[hep bir ağızdan] Maşallah.
[fısıldayarak] Vallahi eğri yürüyor.
Ana, eğri yürümesi gözlerindendir.
Yoksa sakat değil.
Sakat olsa ne olacak?
Her şey Allah'tandır.
[hep birlikte] He!
Kuran'ı, yemeği biliyor ya, gerisi hiç önemli değildir.
- Hayırlı olsun. - Sana da.
Oldu!
[hep bir ağızdan] Oldu!
Acaba damat nasıldır?
[davul ve zurna çalar]
[silah ve zılgıt sesleri]
- Kaldır. - Ha?
- Kaldır. - İyi, tamam.
- Feyzo? - Abi?
Hele bak. Kendisini abisine benzetti. Hayvan.
- Abi nasıl? - Feyzo.
Yengemin öyle bir gözleri var ki görme.
Abi doğru mu?
[hep bir ağızdan] He.
Elemtere fiş kem gözlere şiş. Maşallah.
[hep birlikte] Maşallah.
[Aziz seslenir]
Gözleri cıncık, saçları sırma.
Kaşları kaytan, beli ince.
Burnu küçük, boyu upuzun.
Dişleri inci, bıyıkları da yoktur.
- Çok şükür. - [Aziz mırıldanır]
[zorlanarak] Güzel.
[hep birlikte] Ya!
De haydi saati geldi, imansız.
- De haydi. - Oldu.
Hadi.
[şarkı mırıldanır]
[bağırış ve yumruklar]
[bağırır]
[gelin korkar]
İstemezsen mühim değil, vallahi ben dayanamıyorum.
Ha?
Hay senin a...
Şansıma sıçayım.
- Bozat Abi. - He?
Benim karı bana bakıyor zannediyorum.
Meğer başka yere bakıyor.
Başka yere bakıyor zannediyorum,
bir de bakıyorum ki bana bakıyor.
Feyzo!
Allah onu öyle yaratmış.
Abi, benim karı ipliği bile iğneye sokamıyor.
Oğlum, sen sok. Allah Allah.
Sokayım sokmasına
ama insanın karısıyla
göz göze gelememesi ne kadar acı, biliyor musun?
Oğlum.
Sanık Cemil Elçi'nin üzerine atılı
kasten adam öldürme suçunu işlediği sabit olduğundan
24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına
ve suçu ağır tahrik altında işlediği anlaşıldığından
cezasının dört yıl ağır hapis cezasına
indirilmesine karar verildi.
Gel.
Doldur bakalım çocuğa.
Ne kadar borcum?
Sağ ol.
[Zazaca bağırış]
[Zazaca emir verir]
[silah sesi]
Yakalayın!
- Ver elini öpeyim. - Estağfurullah.
İyi adamsın ağa.
Kimsin, kimlerdensin?
Ben Palu'dan Muhtar Davut.
Ben de Verzik köyünden İhsan.
Sana bir can borçluyum ağa.
Hainlikle bir adamı vurmak isteyenin karşısına
her zaman bir yiğit çıkar.
Bu insanlık borcumuzdur.
Dile benden Muhtar, ne dilersen.
Ee hadi yoluna. Hiçbir şey dilemem.
Yok. Öyle gitmem.
Sen olmasan, ben ölmüş bir adamdım.
Bir hadi yoluna git. Yolun açık olsun. Dikkatli ol.
Peki. Sağ olasın, sağ olasın.
Muhtar.
Bekâr bir oğlun var?
Bir tane var, ne oldu?
Benim de, bir kızım var.
Sen bana hayatımı verdin,
ben de sana kızımı verdim gitti.
Benim oğlum sakattır.
Kalbi sakat olmasın.
İsa, iyi düşün.
Bak, yine söylüyorum.
Benim oğlum sakattır.
Sizinkileri görücüye gönder.
Kızım sizin kölenizdir.
Peki.
Aziz, oğlum.
Şimdi beni iyi dinle.
Sen, evlenmek istiyorsun?
Ee...
Eeevee...
Sana bir kız bulduk.
Anan görmeye gidecek.
[ağlar]
Aziz.
Aziz'im.
Baaa...
[bağırarak] Ana,
Aziz geliyor Aziz, bekleyin geliyor.
Aziz koş, sana da şaşı kız getirmesinler.
Nevzat abi ayıp olmuyor mu?
Ne var ki şaşıda? Valla şaşı maşı, ben karımı çok seviyorum.
Aziz, bak iyi de, sakalları, bıyıkları, bilmem ne olmasın.
İnci dişli, sırma saç. Yoksa bizim gibi sen de yanarsın.
[gülüşürler]
Kıızıı...
Kıızaa...
Tamam. En güzel kızı sana alacağım.
[Zazaca konuşur]
Kıızzıı...
Aziz, boşuna koştun, boşuna.
Anan kendisine karı alacak, kendisine.
[gülüşmeler]
Acaba kızımız nasıldır?
Mızgin benim tek kızımdır.
Kuran okuyor, namaz kılıyor. Her bir şeyleri biliyor.
Bunlar mühimdir lakin, büyükler söz kesmiş.
Biz âdet yerini bulsun diye geldik.
Vallahi kızım bugün çok heyecanlıdır.
Aha geldi.
Hoş geldin ana.
Nasılsın?
Kızım, sen geç otur.
Hazar Hanım, ne oldu?
Bir şey mi oldu?
Yok.
Gözümüze toz kaçtı.
Ondan ağlıyoruz.
Ana, ben Kuran'ı bilirim.
Bana Kuran'ı soracak mısın?
Kızım sen tamamsın.
Ana, ben yemekleri de biliyorum.
Yemekleri söyleyeyim mi?
Kuru fasulye, nohut, karnıyarık, babaganuş, turşu, güveç, bamya,
mercimek, yayla çorbası, pilavlar,
makarna...
mumbar, dolma, kabak, patates, haşlama, tutmaç, kelle paça.
Ana, siz sorun, ben söyleyeyim.
Kızım, sana bir şey sormayacağız.
Sen hem çok akıllı,
hem de çok güzelsin.
Ana, hani ip nerede?
Bütün kızlar, ipin üstüne çıkmamı bekliyor.
Hayırlı olsun. Bu iş tamamdır. Oldu.
[hep bir ağızdan] Oldu!
Hazar Abla, damadımız nasıldır?
Benim oğlum...
sakattır.
[Davul, zurna, silah sesleri]
[gelin ağlar]
Ağlama kızım, ağlama.
İnsan evlenince hiç ağlar mı?
Mızgin, her şey iyi olacak.
Ne olur ağlama.
Bak, ben de yeni evlendim Mızgin.
Bundan böyle burası bizim evimiz olacak. Tamam mı?
[kapı açılır]
Hoş geldin kızım.
Ağlama kızım.
Bu senin yazın.
Bu senin kaderindir.
Artık... Aziz senin... kocandır.
Bugüne kadar ben onun anasıydım.
Bundan sonra sen,
onun hem anası, hem karısı olacaksın.
Allah Aziz'i böyle yaratmış.
Şimdi, içeri girince ona yardım et.
Ceketini soy, gömleğini çıkar.
Ayakkabılarını çıkar.
Sonra sen de her şeyi soy.
Yatağa gir. Anladın mı kızım?
Bundan sonra Aziz'im sana emanettir.
[ağlar]
Aziz, yengemi görme! Görme!
Saçları sırma, dişleri inci,
gözleri mavi,
beli ince.
Boyu upuzun maşallah.
[hep birlikte] Maşallah.
Maa...Maaş...
Heyecan yok Aziz. Heyecan yok.
İçeride ne görürsen gör, heyecan yok.
Aziz, bir şeye ihtiyacın olursa, kapıdaki aha bu zili çal.
Hadi Aziz, bizi mahcup etme.
Sen Muhtar Davut'un oğlusun. Haydi göreyim seni.
Aziz Abi, içeri girince kuşun kafasını öyle bir kopar ki
karın senden ömür boyu korksun.
Aziz, sen içeride ne yapacağını biliyorsun değil mi?
Aziz, sana söylediklerimi unutma tamam mı? Aynısını yap.
De haydi saati geldi, imansız.
El fatiha. Euzu billahi...
Bir de dua ediyorlar.
Aziz hiçbir boku yapamaz.
Allah'ıma bence kız böyle kalır.
[bağırış ve yumruklamalar]
[gelin ağlar]
[öpücük sesi]
Ho... Hoş...
gel...
...din.
Yardım edin. Yardım edin.
Abi, ne oldu?
Heyecandan gene tutuldu.
Kaldır.
[zorlanma sesleri]
- Aziz. - Aziz Abi.
Ağzı akmış.
Aziz. Bacım ne oldu?
Ben de bilmiyorum.
He, vallahi yenge, seni kim görse böyle tutulur.
Demek ki Aziz Abi'm de dayanamadı.
Aziz, insan böyle zamanlarda açılır, tutulmaz.
Aziz, ben sana ne söyledim?
[fısıldayarak] Heyecan yok demedim mi? Heyecan yok.
Hadi iyidir.
İyi.
Hah, durdu.
[kapı kapanır]
Kız gel.
Aziz!
Şimdi olmaz. Herkes seni bekliyor.
[Aziz seslenir]
Akşam. Tamam, akşam.
Ağzını sil bu mendille.
Unutma, tamam mı?
Ta... aa... maa... mam.
Hadi.
Hey millet, dağların aslanı Aziz çıktı, Aziz.
Benim yeğenim bu köyün aslanıdır.
Aslanı!
Maşallah Aziz, maşallah.
[hep bir ağızdan] Maşallah.
Aziz sana helal olsun.
[hep bir ağızdan] Helal olsun!
Aziz, sen bizim başımızın tacısın kardeşim.
Damat Aziz, gel bakayım. Hoş geldin.
Yaşa!
[Aziz] Aziiizz.
[alkış sesleri]
Nasılsın kızım?
İyiyim.
Ne yaptınız gelin? Hepimiz meraktayız.
Bakıyorum ağzı kulaklarında.
- Aziz ifadesini iyi almış iyi. - [gülüşürler]
Kız, dört gündür içeride ne yaptınız?
- Konuştuk. - [hep birlikte] Hah!
Aziz'le, belli.
Konuştunuz duyduk.
Aman!
Mızgin, Aziz'i yıkamışsın ha?
He ana, yıkadım, giydirdim. Mektebe gitti.
Allah senden razı olsun kızım.
[hep birlikte] Amin.
Sen, cennetliksin kızım.
Bana bir şey olursa artık,
gözüm arkada kalmaz.
Ana, sen merak etme.
Aziz benim kocamdır, babamdır, çocuğumdur.
O benim her şeyimdir.
Aferin. Güzel.
Çok güzel olmuş. Güzel. Aferin.
Gaffur. Baban mı aldı?
Çok güzel.
[Aziz seslenir]
Aziz, aferin len.
Ailen mi bu?
Ee... vee... ett.
Annen, baban, sen var, karın var.
Bunlar da çocuklar mı len?
- [Aziz güler] - Güzel.
Aferin lan Aziz.
Evet, çocuklar.
Ev ödevi vermiştim. Tayyare yapacaktınız.
- Yaptınız mı? - [hepsi birden] He!
Bakayım.
Göreyim bakayım tayyarelerinizi, kaldırın bakayım.
Kaldırın bakayım. Kaldırın.
Güzel. Şimdi atın.
Allah bu kızın yardımcısı olsun.
He valla, yazık bu kıza. O sakatla ne yapacak şimdi.
Allah, kimsenin başına böyle bir şey vermesin.
Kendimi öldürsem de böyle bir zavallıyla hayatta evlenmezdim.
Ağzından pis tükürük çıkıyor.
Valla ben canıma kıyardım, yine evlenmezdim.
[hep bir ağızdan] He.
[hayvan sesleri]
Niye böyle yapıyorsunuz? Ayıptır, ayıp.
Karıya binmek, ata binmeye benzemez ağa.
Deliği buldun mu lan, deliği?
Ulan, karının güzelliğini de herkes konuşuyor ha.
[bağırır]
Ya yapmayın kardeşim, ayıptır ya.
- Git. - [Aziz bağırır]
[gülüşürler]
[Aziz haykırır]
Aziz'le karısı mı evde?
Onlar niye gelmedi?
Baba, gelin yemeği odaya götürdü.
[Aziz konuşmaya çalışır]
[zorlanarak] Gelinim.
♪ Kutu kutu pense, elmamı yerse ♪
[okul zili çalar]
[Aziz bağırır]
[koyun melemeleri]
Aziz.
Ben dayanamayacağım.
[bağırarak ağlar]
[Aziz haykırır]
Mırgin. Allah Allah. Ne oldu?
Ne oldu kızım?
Yok, bir şey olmadı.
[at kişnemesi]
Aziz'e bak, Aziz'e.
Bu Aziz'i ben iyi görmüyorum.
Nereye gidiyor?
Hele bir bakalım.
Aziz.
[ağlar]
[bağırarak] Aziz.
Aziz.
Aziz. Ne yapıyorsun orada sen?
Ha?
Aziz len?
Aziz, gözünü seveyim. Kurban olayım sana.
Gel buraya derdini anlat bana.
Hadi, anlat bana Aziz.
Tamam o zaman.
[korkarak] Sen atlayacaksan, ben de atlayacağım.
Hadi, atla bakayım.
Ağlıyor musun sen?
Sen derdini yazacaksın, ben okuyacağım.
Çare bulacağım sana.
Yeter ki sen üzülme, ağlama olur mu?
Ha, Aziz'im?
Kardeş.
Hadi, kurban olayım gel benle.
Gel Aziz, hadi gel.
Gel.
Bu yana.
Gel güzel kardeşim.
Aziz, ne oldu?
Bir şey yok. Her şey yolunda.
[muallim] Çocuklar, dersler bitti.
[muhtar] Aziz bugün okul değil, niye?
Baba, bu yoksa hasta olmasın?
Git, bak. Bak, getir.
Şimdi karnelerinizi dağıtacağım.
İçeri girin bakayım. Yavaş.
Aziz Abi.
Vıy!
Baba!
Aziz yok, karısı da yok.
Aha bu mektubu bırakıp gitmişler.
Ha?
Mektubuma başlamadan, evvela selam eder,
büyüklerimin ellerinden,
küçüklerimin gözlerinden öperim.
Biliyorum,
hepiniz üzüleceksiniz ama
ben buralardan gitmeye mecbur kaldım.
Beni hiç kimse anlamadı, dinlemedi.
Ana, baba,
sizinle konuşmak için her şeyimi verirdim ama konuşamadım.
Beni affedin.
Köydeki herkes, konuşamadığım için,
sakat olduğum için, deli diye benle dalga geçtiler senelerce.
Mühim değildi...
ama artık ben 31 yaşındayım.
Benim bir karım var.
Köydeki insanların karıma laf söylemeleri çok zoruma gidiyor.
Ben kendim için değil, karım için gidiyorum.
Belki, gittiğim yaban ellerde, benimle sakat olduğum için dalga geçmezler.
[ağlama sesleri]
Sakın bizi merak etmeyin.
Bir gün muhakkak geri geleceğim.
Hepinizi çok seviyorum.
Hepiniz, hakkınızı helal edin.
[hep birlikte] Helal olsun!
Atımı size, sizi de Allah'a emanet ediyorum.
[at kişner]
Hadi bakayım.
Ben de... büyüyecem. Muallim olcem.
Bir daha buralara ne zaman gelirim, bilmiyorum.
Sizleri, yaptığınız iyilikleri,
ölünceye kadar unutmayacağım.
Ne kadar mert,
ne kadar yürekli insanlarsınız.
Bana kapılarınızı açtınız.
Karılarınız, üşümeyeyim diye
hayvan bokundan tezek yapmayı öğrettiler.
Haydar Abi,
eşkıyalardan korkmuyorum artık.
O aslanlar, mektebin inşaatında yardım ettiler.
Çocuklar,
bana bakın çocuklar.
Ömrüm yeterse,
inşallah, okuyacaklar.
Kimi mühendis,
kimi doktor, kimi de muallim olacak.
Baba,
Aziz'in karnesiyle,
yaptığı resim.
Benim, altı tane oğlum var.
Yedincisi sen oldun.
Ben fazla konuşamam.
Hadi git.
[Zazaca vedalaşır]
Mahir oğlum.
Buyur Davut Baba.
Sana Aziz'imi soracaktım lakin...
sormayacağım.
Hadi yolun açık olsun.
♪ Aman yine göç eylemiş ♪
♪ Avşar elleri ♪
♪ Elleri, elleri ♪
♪ Aşıp aşıp giden eller bizimdir ♪
♪ Bizimdir ♪
♪ Aman Arap atları da yakın ♪
♪ Eder ırağı ♪
♪ Yüce dağdan aşan yollar bizimdir ♪
Aha, bir araba geliyor.
Baba, bir araba geliyor, araba.
Taksi geliyor, taksi. Koşun.
Araba geliyor, araba.
Hadi, vallahi o araba.
[kadın] Bu araba kimindir?
[adam] Vallahi çok fiyakalı.
Benim gözüm görmüyor. O kimdir?
[mırıldanmalar]
- Hoş geldin Muallim Bey. - Hoş geldiniz.
Hoş geldin kızım.
Mahir oğlum,
- hoş geldin. - Hoş bulduk, nasılsın?
Karım.
Sen de hoş geldin kızım.
Arkadaşlar.
Saçlarınız, bıyıklarınız çok güzel olmuş.
Maşallah.
[hep bir ağızdan] Maşallah.
Hadi, dışarıda durmayın.
- Çay may... - Arkadaşlar durun.
Kimi getirdim biliyor musun?
Aziz, oğlum.
Bu sen misin?
Evet baba.
Aziz, sen konuşuyorsun.
Şükür ya Rabbi'm.
Konuşuyorum ana.
Hepinizi çok özledim.
Biz de seni.
Sen, iyi olmuşsun.
Ameliyat mı oldun?
Yok baba.
Ben...
Ben karıma âşık oldum.